7 Haziran 2016 Salı

hüznünü sevdiğim,hoşgeldin..




Sustuğum kelimeler var sana.Sustukça cümlelere evrilen kelimeler.Gözlerinde gördüğüm hüzünse çoktan uçup gitmiş.Buna sevinmeli miyim bilemedim.. Aslında o çok sevdiğim hüznünün ardındaki seni sevmiştim.

Hayat dediğimiz o iç savaş var ya;hani galip gelmeye çalıştıkça kabuğumuzu sertleştiren,uzattığın eli kanatarak geri iten,sen bir adım ileri gittikçe üç adım geriletmek için adeta süpersonik güç gösteren hayat..

Hah işte tam da bu değiştirmiş seni.Savrulmamak için gösterdiğin direnç seni şu andaki sen yapmış.Hüzün yok olmuş ama sevginin izi kalmamış.Donuk bakışlarında beyhude ışık aramam..

Uzun bir yolculuk bu bize bahşedilen.Hayat denen yolculuk.Düştük,kalktık. Yıkılmak üzereyken direndik.Gıybet edeni pas geçtik.Mutsuz edene yol verdik. Paylaşana kucak açtık.Paylaştık,çoğaldık.Ses verdik,çoğaldık.Ses vereni dinledik, çoğaldık.Bizi biz yapan değerleri,birken bin yaptık.Ben iken,biz olduk.İyiliğin, güzelliğin,tatlı sözün,gülümsemenin iyileştirici gücünü keşfettik.İnadına çokça kullandık.Sendelemekten korkmadık,daha sağlam basarak yürümeye devam ettik ve dönüp bakıyorum geldiğimiz yola; hiçbirşey kaybetmedik.Hep iyi ki dedik...

Bir umut bakıyorum tekrar gözlerine,bir umut tutuyorum ellerini.Beyhude..

Keşkelere yer olmayan hayatımda,senin için de keşke demiyorum.Yaşadıklarımız tercihlerimizin sonucudur.Yine bir umut gözlerim gözlerinde,ellerim ellerinde olacak.

Hoşgeldin..





Related Posts with Thumbnails