8 Haziran 2009 Pazartesi

bu bir yorgun kedi yazısıdır...




İlk kez kendimi bu kadar savunmasız, yalnız hissettim. İlk kez ruhum bu kadar çıplak kaldı. Bildiğim, öğrendiğim, öğretilen, hatta dayatılan bütün değerleri sorgulamaya başladım. İlk kez değil aslında iniş çıkış sefil hayatımda. Ama sanırım en sarsıcı olanı bu. Etrafımda olup bitenleri bir kaç ağlama krizinden sonra sükunetle izlemeye başladım. Sessiz atıyorum adımlarımı. Tek dikkat ettiğim emin ve sonradan pişman olmayacağım özellikte olmaları aldığım kararların. Radikal bir karar daha aldım. Gidiyorum. Yeni bir başlangıç için geç bile kaldım. Kalabalıklarda bile kendimi yalnız hissetmeye başlayalı epey oldu çünkü. Tüm bildiğim kutsal değerleri arkamda bırakarak hem de.

Horus; ruhumun senin yanında çıplak kalacağı, senin yanında, sana sarılarak saatlerce ağlayacağım hiç aklıma gelmezdi. Fakat nasıl bir huzur. Nasıl bir güvende olma hissi. Ben ağlarken saçlarımı okşayarak 'geçecek hepsi' demen taa içinde hissederek hem de.. Elbette dik duruyorum Horus, herşeye rağmen. Varlığının, ben ya da sen nerede olursak olalım hayatımda olacağını biliyorum. Her koşulda bana elini uzatacağını biliyorum. Gidiyorum...

Deniz kenarında bahçeli küçük bir evim olacak artık. Artık hayallerimi gerçekleştirme zamanı. Ruhumun arınma, benliğimin hesaplaşma, egomun törpülenme zamanı. Tam da şimdi işte.. Zor, çok zor geride bırakmak herşeyi. Benim için dua edin...

5 dedim gitti diyen..:

_HaKaN_ dedi ki...

Aslında çok kolay mutlu olmak..o an içinden ne geçirsa onu yap mesela şu an bile... bu arada hayallerimiz olmasaydı yaşamak için amacımız kalmazdı dimi.. yazı gerçekten güzel başarılar..

AyŞeGüL KuŞ dedi ki...

desteğin için teşekkürler Hakan. :)

_HaKaN_ dedi ki...

hiç. önemli değil..

KİNŞASA dedi ki...

Gidişler zordur.Hele durup düşünülmesi gereken onlarca "şey" varken.Alışkanlıklar mıdır bizleri tutan , kaybetmekten korktuklarımız mıdır?.Bencillik yaftasını taşıma riski de vardır geride bıraktıklarımızın akıllarına bir ömür boyu.Hele , bir de içimizden birileri ise daha da zorlaşır karar vermek.Gecelere gömülürsün , sigara üstüne sigara içersin;şehrin ışıkları , boş sokaklar , tek tük geçen araçlar zihnini toparlasın istersin oysa daha çok karıştırırlar.Gece biter , sigara biter , ışıklar biter , araçlar çoğalır , insanlar çıkar ortalığa...Düşünmek kurtları daha da artar.Herkes , dinç ve zinde başlarken güne (acaba?) sen yorgun ve bitiksindir.Ertesi geceyi beklersin.Zordur gidiş kararları...Gelişlerden daha zordur. (Geç bir yorum ama yazmadan olmaz-dı o balkonun hatrına.Ne balkon , ne sandalye ne duvar ne destek çubuğu ama öylesine güzel.)

AyŞeGüL KuŞ dedi ki...

Her gidiş de belki harika bir başlangıç..

Related Posts with Thumbnails